Lumapit si Dennis sa akin, nanginginig ang mga labi.
“Bea, patawarin mo ako. Naisip ko lang naman na pasayahin si Mama kasi matagal na niyang pangarap makatira sa malaking bahay. Hindi ko naman sinasadyang itapon ang kama mo sa likod… ibabalik ko agad ngayon din.”
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa.
“Dennis, hindi lang kama ang itinapon mo sa bodega,” mariin kong sabi. “Itinapon mo ang respeto mo sa akin bilang tao at bilang asawa mo. Inabuso mo ang tiwala ko habang nagtatrabaho ako ng 14 na oras kada araw sa ibang bansa para mabayaran ang mga bayarin natin.”
“Magbabago ako, Bea. Bigyan mo ako ng 1 pagkakataon,” pakiusap niya habang pilit na humahawak sa aking mga kamay.
Inilayo ko ang aking mga kamay.
Inabot ni Atty. Valderama ang huling folder sa akin.
Inilapag ko ito sa mesa sa harap ni Dennis.
“Ito ang Petition for Legal Separation at Declaration of Absolute Nullity of Marriage,” pahayag ko. “Lahat ng transaksyon mo, ang pagkuha mo ng 450,000 piso nang walang pahintulot, at ang pananakop ninyo sa bahay ko ay nakatala na sa korte.”
Nanlumo si Dennis at napaupo sa sahig.
Sa loob ng 1 oras, isa-isang lumabas ang 12 kamag-anak dala ang kanilang mga maleta at plastic bags.
Pati ang mga natirang pagkain sa kusina ay kanilang binitbit.
Bago lumabas si Donya Corazon, hinarap ko siya sa pintuan.
“Ang bestidang suot niyo, hinubad ninyo mula sa kabinet ko. Iwan niyo iyan bago kayo sumakay sa kotse.”
Napilitang pumasok sa banyo sa ibaba ang matanda upang magpalit ng lumang daster, hiyang-hiya sa harap ng mga pulis at tanod ng barangay.
Pagsapit ng alas 6:30 ng gabi, umalis ang 4 na sasakyan mula sa driveway.
Umalis din si Dennis bitbit ang 2 bag ng sarili niyang mga lumang damit.
Nang magsara ang malaking tarangkahan, naiwan kami ni Atty. Valderama at ng 2 guwardiya ng subdivision.
Inutusan ko ang 2 trabahador na kunin ang aking kama mula sa bodega sa likod upang linisin at ibalik sa aking kwarto.
Pumasok ako sa loob ng mansyon.
Tahimik na ang bawat sulok.
Medyo makalat ang sala, ngunit malaya na ito mula sa mga taong walang ibang hangad kundi ang mang-abuso.
Huminga ako nang malalim habang nakatayo sa balkonahe sa ika-2 palapag.
Pinaghirapan ko ang bawat sentimong bumuo sa bahay na ito.
At walang sinuman—kahit ang sarili kong asawa—ang may karapatang umagaw sa aking dignidad at pinagpaguran.