BAHAGI 3
Tumingin ang matanda sa hukom nang may buong paggalang.
“Your Honor, 6 na taon kong hinanap ang aking anak.”
“Noong isang buwan lamang, nang magsumite siya ng papeles para sa legal separation, lumabas ang kanyang pangalan sa aming tracking system.”
“Nang malaman ko ang ginawang pagtrato sa kanya ng taong ito, tiniyak kong handa ang lahat ng ebidensya bago kami humarap sa hukumang ito.”
Bumaling si Donya Eleanor kay Marco.
Malamig ang boses ng matanda pero bawat salita ay tumatagos.
“Inisip mo na dahil tahimik si Camille ay mahina siya.”
“Inisip mo na dahil wala siyang maalalang pamilya ay maaari mo na siyang yurakan.”
“Ngunit nagkamali ka, Marco Valderama.”
“Ang bawat luha na pumatak mula sa mga mata ng aking anak ay may katumbas na pananagutan sa batas.”
Tumingin si Camille sa kanyang dating asawa.
Wala nang galit sa kanyang mga mata, kundi malalim na kalmado.
“Marco,” tawag ni Camille sa mahinang boses.
Nag-angat ng tingin si Marco, may luha na sa kanyang mga mata.
“Camille… patawarin mo ako. Nabulag lang ako,” pagmamakaawa ni Marco.
“Maaari nating ayusin ito. Mag-usap tayo nang tayong dalawa lang.”
Umiling si Camille.
“Pitong taon kitang inalagaan nang walang hinihinging kapalit.”
“Noong walang-wala ka, ako ang gumigising ng alas 4:00 ng madaling araw para tulungan ka sa bodega.”
“Pero noong umasenso ka gamit ang perang hindi mo pinaghirapan, itinuring mo akong basura.”
“Hinarap kita sa korte hindi para magmakaawa, kundi para bawiin ang nararapat para sa akin.”
Pumukpok muli ng gavel si Hukom Reyes.
“Matapos suriin ang mga ebidensyang iniharap ng panig ni Camille Navarro-Monteclaro, ibinabasura ng korteng ito ang petisyon ni Marco Valderama.”
“Ipinag-uutos ng korte ang agarang pag-freeze sa lahat ng personal at corporate bank accounts ni Marco Valderama.”
“Inaatasan din ang Bureau of Immigration na maglabas ng Hold Departure Order laban kina Marco Valderama at Chloe Miranda habang dinidinig ang mga kasong kriminal.”
“Ang pamamahala sa Valderama Enterprises at sa lahat ng ari-arian sa Ayala Alabang ay agad na ibinabalik sa ilalim ng pangalan ni Camille Navarro-Monteclaro.”
“Dismissed ang mosyon ng kabilang panig.”
Pagbagsak ng huling pukpok ng gavel, humagulgol si Chloe sa loob ng courtroom.
Sinubukan niyang hilahin ang braso ni Marco ngunit tinabig siya nito.
Lumapit ang mga court sheriff at police officers para ihatid ang mga pormal na subpoena at hold order sa dalawa.
Tumayo ang 3 abogado ni Marco at mabilis na nagligpit ng gamit.
“Mr. Valderama, mag-uusap na lamang tayo sa aming opisina,” malamig na sabi ni Atty. Sevilla bago tuluyang umalis kasama ang kanyang mga kasamahan.
Naiwang nakatayo si Marco habang nakatingin sa kawalan.
Ang dating mayabang na negosyante ay nawalan ng kumpanya, nawalan ng mga ari-arian, at nahaharap sa mahabang paglilitis sa mga kasong kriminal.
Hawak-kamay na lumabas ng courtroom sina Camille at Donya Eleanor.
Sinalubong sila ng liwanag ng araw sa labas ng gusali.
Humarap si Camille sa kanyang ina at niyakap ito nang mahigpit.
Sa wakas, pagkatapos ng 6 na taon ng pananahimik at pang-aapi, nahanap na niya ang kanyang tunay na pamilya at ang hustisyang matagal nang ipinagkait sa kanya.