IBINENTA AKO NG PAMILYA KO SA ISANG BINGING MAGSASAKA SA BUKIDNON… PERO NANG MAY HINUGOT AKO SA TAINGA NIYA SA GITNA NG GABI, NAHULOG AKO SA SAHIG SA MATINDING TAKOT!
PART 2
At sa mismong sandaling mahugot ko ang maliit na itim na bagay mula sa tainga ni Mateo—
BIGLA NIYANG IDINILAT ANG KANYANG MGA MATA!
Napaatras ako sa gulat.
Nabitawan ko ang sipit at napaupo sa sahig. Ang maliit na metal na bagay ay tumilapon sa ilalim ng mesa.
“Ma… maayos ka lang ba?” nanginginig kong tanong.
Tumingin siya sa akin.
At sa unang pagkakataon mula nang magkakilala kami, nagsalita siya.
“Elena…”
Napatakip ako sa aking bibig.
“HINDI KA PIPI?!”
Dahan-dahan siyang bumangon habang hawak ang kanyang kanang tainga. May luha sa kanyang mga mata, ngunit hindi dahil sa sakit.
“Matagal na akong naghihintay na may makaalis niyan.”
Nanginginig ang buong katawan ko.
“Kung nakakarinig ka at nakakapagsalita ka, bakit mo hinayaang isipin ng buong baryo na bingi at pipi ka?”
Hindi siya agad sumagot.
Sa halip, tumingin siya sa bagay na nahugot ko mula sa kanyang tainga.
“Ang maliit na aparatong iyan ang dahilan kung bakit hindi ko marinig ang mundo sa loob ng maraming taon. Hindi iyon simpleng hearing aid. May espesyal itong mekanismong nagdudulot ng matinding sakit kapag sinusubukan kong alisin.”
“Pero sino ang naglagay niyan sa iyo?”
Napayuko si Mateo.
“Ang taong pinagkatiwalaan ko nang higit sa lahat.”
Hindi ko alam kung bakit, pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko.
Lumapit siya sa lumang kabinet at kumuha ng isang maliit na kahon na nakatago sa ilalim ng mga dokumento.
Binuksan niya iyon.
Sa loob ay may mga lumang litrato, medical records, at ilang liham.
Iniabot niya sa akin ang isang larawan.
Nanlaki ang mga mata ko.
Isang lalaking nakasuot ng mamahaling polo ang nakatayo sa tabi ni Mateo. Sa likod nila ay isang malaking ospital sa Cagayan de Oro.
“Siya si Dr. Adrian,” paliwanag ni Mateo. “Ang doktor na nag-opera sa akin noong walong taon ako.”
“Doktor?”
Tumango siya.
“May sakit ako noon sa pandinig. Ngunit pagkatapos ng operasyon, unti-unti akong nakarinig at nakapagsalita. Ang problema, may nalaman akong hindi ko dapat malaman tungkol sa kanya.”
“Ano iyon?”
Tumingin siya sa akin nang diretso.
“May mga pekeng medical records siyang ginagamit para makakuha ng pera mula sa mga pasyente. Nang malaman niyang narinig ko ang pag-uusap nila ng isang kasabwat, pinabalik niya ako sa ospital.”
Napahawak ako sa dibdib.
“At iyon ang dahilan kung bakit nilagyan ka niya ng aparatong iyan?”
“Oo. Pinagbantaan niya ang pamilya ko. Sinabi niyang kapag nagsalita ako, mawawala ang lahat sa akin.”
“Pero bakit hindi ka humingi ng tulong?”
Mapait siyang ngumiti.
“Dahil namatay ang mga magulang ko sa isang aksidente. At ang taong naiwan kong pinagkakatiwalaan ay ang mismong taong tumulong sa doktor na patahimikin ako.”
Sandaling natahimik ang buong bahay.
Pagkatapos ay inilabas niya ang isa pang larawan.
At doon, halos mawalan ako ng balanse.
SI DR. ADRIAN AY WALANG IBA KUNDI ANG LALAKING MATAGAL NANG KASAMA NG AKING AMA!
“Mateo… kilala ko ang lalaking iyan.”
Mabilis siyang napatingin sa akin.
“Saan mo siya nakilala?”
“Siya ang nagpautang sa tatay ko. Siya rin ang madalas pumunta sa bahay namin bago ako ipakasal sa iyo.”
Biglang nagbago ang mukha ni Mateo.
“Elena, makinig kang mabuti. Hindi aksidente na ikaw ang ipinakasal sa akin.”
“Ano’ng ibig mong sabihin?”
Kinuha niya ang isang sobre mula sa kahon.
Nakasulat doon ang pangalan ko.
ELENA SANTOS.
Nanginginig ang kamay ko habang binubuksan iyon.
Sa loob ay may kopya ng isang kasunduan na may pirma ng tatay ko.
Ngunit may isang talata roon na hindi ko kailanman nalaman.
Hindi lamang ₱50,000 ang kapalit ng pagpapakasal ko kay Mateo.
May karagdagang kondisyon.
Kapag namatay si Mateo o napatunayang wala siyang kakayahang mamahala sa kanyang ari-arian, mapupunta sa aking ama ang malaking bahagi ng kanyang lupain.
Napahawak ako sa bibig ko.
“Ibig sabihin… ibinenta ako ng tatay ko para makuha ang lupa mo?”
Tumango si Mateo.
“At hindi lang iyan ang plano nila.”
Biglang may narinig kaming malakas na kalabog sa labas.
PUM! PUM! PUM!
May kumakatok sa pintuan.
Napatingin kami sa orasan.
Alas-tres na ng madaling-araw.
Lumapit si Mateo sa bintana at bahagyang sumilip.
Nakita kong namutla siya.
“Sino sila?” bulong ko.
Hindi siya sumagot.
Sa halip, hinawakan niya ang aking kamay at dinala ako sa likod ng aparador.
“Elena, anuman ang marinig mo, huwag kang lalabas.”
“Mateo, natatakot ako!”
Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko.
“May tiwala ka ba sa akin?”
Tumango ako kahit nanginginig pa rin ang aking mga kamay.
“Kung gayon, kailangan mong malaman ang katotohanan. Hindi ako ang lalaking dapat mong katakutan.”
Bago pa ako makapagsalita, bumukas ang pinto.
“Mateo! Alam naming gising ka!”
Nanigas ako nang marinig ang boses.
Boses iyon ng sarili kong ama.
Kasunod niya ang aking kapatid na si Ramil.
At ang ikatlong taong pumasok ay si Dr. Adrian.
“Nasaan ang babae?” galit na tanong ng doktor.
“Sigurado akong may nakita siya,” sagot ng aking ama. “Kunin ninyo ang aparato. Hindi dapat malaman ng kahit sino ang tunay na pagkatao ni Mateo.”
Napahawak ako sa bibig ko upang pigilan ang aking pag-iyak.
Lumabas si Mateo mula sa likod ng aparador.
Sa unang pagkakataon, hindi na siya nagkunwaring bingi.
“Magandang gabi, Dr. Adrian.”
Napatigil ang tatlong lalaki.
Nalaglag ang hawak na bag ng doktor.
“IKAW… NAKAKARINIG KA NA?!”
Ngumiti nang mapait si Mateo.
“Matagal na. Pero ngayong gabi, wala na akong dahilan para manahimik.”
Biglang inilabas ni Mateo ang kanyang cellphone at pinindot ang isang button.
Tumunog ang isang recording.
Boses iyon ng doktor.
“Kapag naipakasal na natin si Elena sa kanya, mas madali na nating makukuha ang titulo ng lupa. Hindi niya malalaman na may plano tayong ilagay siya sa mental hospital at palabasing wala na siyang kakayahang magdesisyon.”
Sinundan iyon ng boses ng aking ama.
“At ang anak ko? Paano kung malaman niya?”
Tumawa ang doktor.
“Madali lang. Sabihin mong kusang-loob niyang pinakasalan ang lalaki.”
Napahagulgol ako.
Hindi lang pala ako ipinagbili ng aking pamilya.
Plano rin pala nilang gamitin ako upang nakawin ang lahat ng pag-aari ng lalaking pinakasalan ko.
Ngunit bago pa makapagsalita si Mateo, biglang hinablot ni Ramil ang aking braso.
“Kung hindi ka sasama sa amin, ikaw ang unang mawawala rito!”
“BITAWAN MO ANG ASAWA KO!” sigaw ni Mateo.
Natigilan ako.
Asawa niya.
Sa unang pagkakataon, naramdaman kong may isang taong handang ipaglaban ako.
Ngunit biglang inilabas ng doktor ang isang maliit na itim na remote control.
“Mateo, huwag mong kalimutan. May isa pa akong natitirang paraan para patahimikin ka.”
Pinindot niya ang button.
At biglang tumunog ang isang matinis na alarma mula sa maliit na aparatong nasa kamay niya.
Napahawak si Mateo sa kanyang tainga at napaluhod.
“MAT… MATEO!”
Tumakbo ako papunta sa kanya.
Ngunit bago ko siya maabot, may isa pang taong biglang pumasok sa pintuan.
Isang matandang babae na may dalang makapal na folder.
“ITIGIL NINYO IYAN!”
Lumingon kaming lahat.
Nang makita siya ni Dr. Adrian, halos mawalan ito ng kulay sa mukha.
“Ikaw?! Akala ko patay ka na!”
Dahan-dahang inilapag ng babae ang folder sa mesa.
“Matagal akong nagtago. Pero ngayong gabi, panahon na para malaman ni Mateo ang tunay na dahilan kung bakit siya pinatahimik.”
Tumingin siya sa akin.
Pagkatapos ay sinabi niya ang mga salitang tuluyang nagpabago sa buhay ko.
“Elena, hindi aksidente na ikaw ang napiling mapangasawa ni Mateo. Dahil ang tunay na nagmamay-ari ng lupang ito ay hindi ang lalaking iniisip mo.”
Binuksan niya ang folder.
At sa unang pahina ay may isang pangalan.
ANG PANGALAN NG AKING NAMATAY NANG INA.
Napahawak ako sa dibdib ko.
Bakit pangalan ng nanay ko ang nasa titulo ng lupa ni Mateo?
At bakit may lumang litrato ng aking ina kasama ang mga magulang ni Mateo?
Hindi pa pala nagsisimula ang tunay na sikreto.
DAHIL ANG PAGPAPAKASAL KO KAY MATEO AY HINDI LAMANG DAHIL SA UTANG NA ₱50,000… MAY ISANG PANGAKONG GINAWA ANG AMING MGA MAGULANG LABINGDALAWANG TAON NA ANG NAKARAAN!