ISANG TAON MATAPOS AKONG IWAN AT IPAKULONG NG AKING EX-HUSBAND AT NG DATING KAIBIGAN KO, NAGKASALUBONG KAMI SA OSPITAL. IPINAGMALAKI NILA ANG KANILANG ANAK, NGUNIT NANG DUMATING ANG MAY-OWNE NG OSPITAL, GUMUHO ANG KANILANG KABALASTUGAN

Ang lalaking lumabas sa Executive Office ay walang iba kundi si Dr. Gabriel Stanford.

Siya ang 45 taong gulang na may-ari ng St. Jude Medical Center at ang Chairman ng board ng Stanford Enterprises.

Bitbit niya ang isang makapal na folder at may kasamang 2 security detail.

Nang makita ni Mark si Dr. Stanford, mabilis niyang inayos ang kanyang polo at ngumiti nang malapad.

“Dr. Stanford! Good morning po!” sigaw ni Mark habang mabilis na naglalakad lapit sa doktor.

“Nandito po ako para sa ating 10:00 AM meeting para sa aking promotion appointment.”

“Isinama ko rin po ang aking asawa at ang aming anak para maipakita sa inyo ang aking inspirasyon sa pagtatrabaho.”

Inaasahan ni Mark na kakausapin siya ni Dr. Stanford nang may ngiti at galang.

Ngunit hindi man lang tumingin si Dr. Stanford sa direksyon ni Mark.

Dire-diretso ang lakad ng may-ari ng ospital patungo sa kinaroroonan ko.

“Good morning, Ms. Clarisse. Pasensya ka na kung pinaghintay kita ng 10 minuto,” magalang na bati ni Dr. Stanford sa akin.

Yumukod pa ang kilalang doktor sa aking harapan sa harap ng maraming tao.

Napatigil sa paglakad si Mark at si Nicole.

Nalaglag ang panga ni Mark habang hawak-hawak pa rin ang glass baby bottle.

“Dr. Stanford? Bakit niyo po kinakausap ang babaeng ‘yan?” tanong ni Mark na halatang naguguluhan.

“Ex-asawa ko po ‘yan. Wala po siyang pera at wala siyang kinalaman sa kumpanya ninyo.”

Tumingin si Dr. Stanford kay Mark nang may malamig at seryosong mukha.

“Mr. Mark Alvarez, mali ka ng pinagsasabi mo.”

“Si Ms. Clarisse Ramos ay hindi lang basta isang tao rito.”

“Siya ang aming bagong Vice President of Operations sa St. Jude Medical Center, at siya rin ang nagmamay-ari ng 30 percent ng mga bahagi ng Stanford Enterprises.”

Tila huminto ang ikot ng mundo para kay Mark at Nicole.

kumuha ako ng isang dokumento mula sa aking hawak na folder at iniharap ito sa kanila.

“Nagkakamali ka, Mark,” mahinahon kong sabi.

“Nang iwan mo ako 1 taon ang nakalipas at kinuha mo ang 500,000 pesos na naipon ko, akala mo ay nawalan ako ng lahat.”

“Ngunit ang 500,000 pesos na ‘yon ay hindi sa’yo. Pera ‘yon ng pamilya ko na inipon ko para sa aking sariling negosyo.”

“Ginamit ko ang natitirang mga ari-arian ng aking yumao na ama para mag-invest sa Stanford Enterprises 10 buwan ang nakakaraan.”

“Dahil sa aking pagsusumikap at mga matagumpay na proyekto, napili ako ng Board of Directors na humawak ng pinakamataas na posisyon.”

Nanlaki ang mga mata ni Nicole.

“Hindi ‘yan totoo! Nagsisinungaling ka lang, Clarisse!” sigaw ni Nicole habang mahigpit na hawak ang kanyang anak.

“Paano ka magkakaroon ng ganyang pera?!”

Inilabas ni Dr. Stanford ang panibagong papel mula sa kanyang hawak na leather folder.

“Mr. Alvarez, tinawagan kita rito ngayong araw hindi para i-promote ka,” pahayag ni Dr. Stanford.

“Nandito ka para tanggapin ang iyong Notice of Termination.”

“Sa ilalim ng pamumuno ni Ms. Clarisse, nadiskubre ng aming audit team na mayroong 2,000,000 pesos na nawawala sa pondo ng kumpanya sa nakalipas na 1 taon.”

“At ang lahat ng ebidensya, kabilang na ang mga pekeng resibo at bank transfers, ay nakaturo sa iyong pangalan at sa pangalan ni Nicole Santos.”

Nang marinig ‘yon ni Mark, nanginginig ang kanyang mga kamay.

Sa sobrang gulat at takot, nabitawan niya ang hawak na glass baby bottle.

BAG!

Bumasag ang botelya ng gatas sa semento floor.

Kumalat ang gatas at ang mga basag na salamin sa paligid ng kanilang mga paa.

Umiyak ang sanggol sa bisig ni Nicole dahil sa lakas ng tunog.

“Hindi… Hindi ‘yan totoo! Dr. Stanford, patawarin niyo po ako! Naudyukan lang ako ni Nicole!” pagmamakaawa ni Mark habang napaluhod sa basag na salamin.

“Si Nicole ang nag-utos sa akin na kumuha ng pondo sa kumpanya para pambili ng aming bahay at sasakyan!”

“Ano?! Ako pa ang isinisi mo?!” sigaw ni Nicole habang umiiyak.

“Ikaw ang kumuha ng pera dahil sinabi mo sa akin na ikaw ang magiging CEO!”

Tumingin ako sa kanila nang walang kahit anong awa sa aking puso.

“Isang taon ninyo akong itinuring na parang basura,” sabi ko habang nakatitig kay Mark.

“Pinamukha niyo sa akin na wala akong halaga dahil lamang sa hindi ako nakapag-anak sa loob ng 4 na taon.”

“Inagaw niyo ang pera ko, ang dangal ko, at ang mga taon ng aking buhay.”

“Ngunit hindi ko kailanman kinalimutan ang ginawa niyo.”

Tumingin ako sa 2 security detail na nakatayo sa tabi ni Dr. Stanford.

“Nandito na ang mga pulis sa ibaba,” malamig kong dagdag.

“Inihanda ko na ang lahat ng kaso ng Plunder, Falsification of Public Documents, at Estafa laban sa inyong dalawa.”

“Lahat ng ari-arian na binili niyo gamit ang perang binukod niyo sa kumpanya ay kukunin ng korte simula ngayong araw.”

Nanginig sa takot si Nicole at napaupo na rin sa floor habang hawak ang umiiyak na sanggol.

“Clarisse… pakiusap, magkaibigan tayo noon!” pagmamakaawa ni Nicole habang dumadaloy ang mga luha sa kanyang mukha.

“Huwag mo kaming ipakulong! Maawa ka sa anak namin!”

lumapit ako nang 1 hakbang kay Nicole.

“Naisip mo ba ang pagkakaibigan natin nang patago kang nakikipagkita sa asawa ko habang umiiyak ako sa harap mo?”

“Naisip mo ba ang awa nang pinalayas niyo ako sa bahay na ako ang nagbayad ng hulog sa loob ng 2 taon?”

“Wala kayong ipinakitang awa sa akin noon, kaya huwag kayong humingi ng awa sa akin ngayon.”

Lumapit ang 4 na opisyal ng pulisya na katatapos lang umakyat gamit ang elevator.

“Mr. Mark Alvarez at Ms. Nicole Santos, may hawak kaming warrant of arrest para sa inyong dalawa para sa kasong Estafa at Falsification of Documents,” pahayag ng lead police officer.

Pinalibutan sila ng mga pulis habang ang mga tao sa buong pediatrics ward ay nakatingin at nagbubulungan.

“Tingnan mo ‘yan, ang yabang-yabang nila kanina, magnanakaw pala!” sabi ng isang pasyente sa gilid.

“Ginamit pa ang baby para magpanggap na maayos na pamilya, mga walang hiya!” dagdag ng isa pang nakakita.

Kinuha ng mga pulis si Mark habang nakapang-akbay ang pormal na panyolitong pampulis sa kanyang mga kamay.

Umiiyak at nagmamakaawa si Mark habang hinihila siya palayo.

“Clarisse! Patawarin mo ako! Babalik ako sa’yo! Gagawin ko ang lahat!” sigaw ni Mark habang isinasama ng mga awtoridad.

Hindi ko na siya nilingon pa.

Tumingin sa akin si Dr. Stanford at ngumiti nang may paggalang.

“Maganda ang ginawa mo, Vice President Clarisse. Handa na ang board room para sa ating quarterly strategy meeting.”

Huminga ako nang malalim, inayos ang aking hawak na folder, at tumango sa kanya.

“Salamat, Dr. Stanford. Magsimula na tayo.”

Tinalikuran ko ang basag na salamin at ang kumalat na gatas sa floor.

Ang nakaraan na gumiba sa akin ay tapos na.

At ang bagong simula ng aking tagumpay ay ngayon pa lamang nagsisimula.